AI Fungi and Residual Ground Projesi, Yaratıcı Tasarım Yaklaşımını İnceliyor

AI Fungi and Residual Ground projesi, atık arazilerin mantar zekası, çevresel algılama ve yapay zeka destekli ekolojik tasarım aracılığıyla nasıl yeniden kurgulanabileceğini inceliyor. Bir onur tezi projesi olarak geliştirilen bu çalışma, peyzaj mimarlığının kirletilmiş veya terk edilmiş zeminleri insan yeniden geliştirilmesini bekleyen pasif araziler olarak ele almaktan öteye geçip; onları bir çürüme, metabolizma, hafıza ve gelecekteki onarım alanı olarak nasıl tanıması gerektiği sorusuyla başlıyor.

Proje; mantarlar, sis, toprak ve endüstriyel atıklar arasındaki ilişkiye odaklanıyor. Yapay zekayı yalnızca spekülatif görüntüler üreten bir araç olarak konumlandırmak yerine, görülmesi zor ekolojik süreçler ile mekânsal tasarım düşüncesi arasında bir çeviri arayüzü olarak kullanıyor. Mantar metabolizması, miçel ağları, ayrışma, nem gradyanları, spor yayılımı ve artık karbon döngüleri tasarım sinyalleri olarak yorumlanıyor. Bu süreç sayesinde yapay zeka, bilimsel gözlem, çevresel hayal gücü ve peyzaj müdahalesi arasında bir aracı haline geliyor.

Proje, mantarların yalnızca biyolojik bir malzeme olarak temsil edilmediği, aksine peyzaj içinde aktif etkenler olarak ele alındığı insan-dışı (more-than-human) bir tasarım çerçevesi öneriyor. Artık zeminler atık veya boşluk olarak değil, kirlenme, çürüme, yerleşme ve yenilenmenin bir arada bulunduğu karmaşık bir ekolojik arşiv olarak anlaşılıyor. Tasarım yöntemi, bozulmuş ortamları okumanın ve tasarlamanın yeni bir yolunu oluşturmak için saha gözlemi, ekolojik araştırma, yapay zeka destekli çeviri, spekülatif görselleştirme ve peyzaj sistemleri düşüncesini birleştiriyor.

Proje özünde geleneksel iyileştirme fikirlerine meydan okuyor. Temizliği tamamen teknik veya insan odaklı bir operasyon olarak sunmak yerine, iyileştirmeyi mantar yaşamı, atmosferik koşullar, toprak dönüşümü ve insan rehberliği tarafından şekillendirilen daha yavaş, dağıtık ve müzakere edilmiş bir süreç olarak hayal ediyor. Ortaya çıkan çizimler ve protokoller, peyzajı bir arayüz olarak görselleştiriyor; yani biyolojik süreçlerin, yapay zekanın ve kentsel ekolojilerin iletişim kurabildiği bir alan sunuyor.

Peyzaj mimarlığı, mantar ekolojisi, çevresel algılama ve yapay zekayı bir araya getiren AI Fungi and Residual Ground, daha az sömürücü, daha az antroposentrik ve hasarlı sit alanlarında zaten çalışmakta olan gizli etkenlere karşı daha dikkatli bir gelecekteki tasarım pratiğini savunuyor. Proje, peyzajı planlanacak statik bir yüzey olarak değil; tasarımcıların dinlemesini, çevirmesini ve insan-dışı süreçlerle iş birliği yapmasını gerektiren canlı bir hesaplamalı ve metabolik sistem olarak konumlandırıyor. Proje, Cornell Üniversitesi'nde öğrenci David Hancong Ding tarafından geliştirilmiş ve danışmanlığı Duarte Santo tarafından yürütülmüştür. Çalışma ayrıca 2026 WLA Öğrenci Ödülleri'nde kısa listeye kalmıştır.