Paolo Monti ve Modern Milano’nun Görsel İnşası

Humboldt Books’un "Time Travel" serisinin yirmi altıncı cildi olarak yayımlanan kitap, fotoğrafçı Paolo Monti’nin 1957 ile 1973 yılları arasındaki çalışmalarını bir araya getirerek savaş sonrası Milano’sunun kapsamlı bir atlasını sunuyor. Monti, henüz modern İtalyan mimari fotoğrafçılığının tam anlamıyla oluşmadığı bir dönemde, inşaat alanları ve savaşın yıkımından arta kalan boşluklarla hızla dönüşen şehrin görsel dilini kuran isim olarak öne çıkıyor.

Kitabın ana ekseninde, Gio Ponti ve Pier Luigi Nervi imzalı Pirelli Kulesi (Pirellone) yer alıyor. Monti için bir "görsel saplantı" haline gelen yapı; uzak çekimlerden detaylara, iç mekanlardan günün farklı saatlerine kadar her açıdan mercek altına alınıyor. Monti, kuleyi yalnızca belgelemekle kalmayıp, adeta görsel olarak parçalarına ayırarak onu bir heykel gibi yorumluyor. Pirelli Kulesi’nin yanı sıra BBPR tarafından tasarlanan Torre Velasca da bu anlatının önemli bir parçasını oluşturuyor. Monti’nin objektifinde bu iki yapı, modüler yapılar ve geometrik tekrarlar gibi ortak estetik dillerle birbirine yaklaştırılıyor.

Eserde Garibaldi İstasyonu, Ca’ Brutta ve çeşitli ticaret ve ofis kompleksleri gibi dönemin önemli mimari yapılarına da yer veriliyor. Monti’nin çalışmaları, Magistretti, Moretti ve Viganò gibi mimarların eserlerini içermesiyle de dikkat çekiyor. Fotoğraflar, Milano’nun ekonomik bir başkente dönüşüm sürecini mimari bir perspektifle yansıtırken, sanatçının bugün dahi şehrin görsel algısını şekillendiren bir miras bıraktığı vurgulanıyor.