"Yeni Bir Şeyler Öğrenmek İstiyoruz": UIA 2026 Barselona Küratörleri ile Söyleşi

Barselona, otuz yıl aradan sonra ikinci kez UIA Dünya Mimarlar Kongresi'ne ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Küratör ekibi, geçiş sürecindeki bir gezegende mimarlığın ekolojik ve toplumsal rollerini yeniden tanımlıyor.

"Yeni Bir Şeyler Öğrenmek İstiyoruz": UIA 2026 Barselona Küratörleri ile Söyleşi

Barselona, 1996 yılındaki edisyonundan otuz yıl sonra, tarihindeki ikinci UIA Dünya Mimarlar Kongresi'ne ev sahipliği yaparak mimarlık dünyasının merkezine yerleşiyor. Şehir, bu kez yalnızca mimariyi değil, mimarlığın içinde bulunduğu değişen koşulları yansıtan bir düşünme alanı haline geliyor.

"Becoming. Architectures for a Planet in Transition" (Oluş Halinde. Geçiş Sürecindeki Bir Gezegen İçin Mimarlıklar) başlığını taşıyan 2026 Kongresi, altı kişilik bir küratöryel ekip tarafından geliştirildi. Pau Bajet, Maria Giramé, Mariona Benedito, Tomeu Ramis, Pau Sarquella ve Carmen Torres'ten oluşan ekip; tartışmayı kentsel sınırların ötesine, gezegensel sorulara taşımayı hedefliyor. Bu vizyon çerçevesinde mimarlık, izole bir disiplin olmaktan çıkarılarak ekolojik, sosyal, politik ve malzeme sistemleri üzerinden değerlendiriliyor.

Kongrenin açılış sürecinde, küratör ekibinden Mariona Benedito ve Carmen Torres ile yapılan görüşmelerde, Barselona'nın mimari mirasının nasıl yeniden ele alındığı üzerine duruldu. Benedito ve Torres, belirsizliğin neden modern mimari düşüncenin merkezine yerleştiğini ve bu kongrenin katılımcılara neler katmayı amaçladığını detaylandırdı. Küratörler, Barselona'nın geçmişteki mirasını bir başlangıç noktası olarak kabul ederken, günümüzün krizlerle dolu dünyasında mimarların yeni şeyler öğrenmeye ve yöntemlerini değiştirmeye hazır olması gerektiğini vurguluyor.

Kongre programı, mimarlığın gezegensel etkilerini sorgulayan altı tematik "oluş" süreci etrafında yapılandırılmış durumda. Bu yapı, mimarlığın sadece estetik bir uğraş değil, aynı zamanda toplumsal konut krizinden ekolojik dönüşüme kadar geniş bir yelpazede çözüm üreten bir mekanizma olduğunu ortaya koyuyor. Küratörler, etkinliğin sadece profesyoneller arası bir bilgi alışverişi değil, aynı zamanda yeni pedagojik yaklaşımların ve uygulama yöntemlerinin keşfedileceği bir platform olmasını umuyor.