Barcelona'da Gerçekleşen UIA 2026 Kongresi'nden Çıkan Temel Tartışmalar

Barcelona, UIA Dünya Mimarlar Kongresi tarihinde etkinliğe iki kez ev sahipliği yapan ilk şehir oldu. Şehri otuz yıl arayla bir araya getiren bu iki edisyon, mimarlığın kendi rolünü anlama biçimindeki değişimi gözler önüne seriyor. 1996 yılındaki kongre, şehri tartışmaların merkezine yerleştirerek onlarca yıl boyunca incelenecek ve tartışılacak olan Olimpiyat sonrası bir kentsel modeli pekiştirmişti.

2026 yılında ise Barcelona, "Becoming. Architectures for a Planet in Transition" (Oluşum. Geçiş Sürecindeki Bir Gezegen İçin Mimarlıklar) teması altında çok daha farklı bir tartışmaya ev sahipliği yaptı. Küratörlüğünü Pau Bajet, Mariona Benedito, Maria Giramé, Tomeu Ramis, Pau Sarquella ve Carmen Torres'in üstlendiği etkinlik, altı tematik hat etrafında şekillendi: Becoming More-than-human (İnsan Ötesi Olmak), Becoming Circular (Döngüsel Olmak), Becoming Embodied (Somutlaşmak), Becoming Interdependent (Karşılıklı Bağımlı Olmak), Becoming Hyper-Conscious (Aşırı Bilinçli Olmak) ve Becoming Attuned (Uyumlu Olmak).

Küratöryel ekibin de vurguladığı üzere, mimari kararların büyük bir kısmı malzeme seçimi, yıkım ya da koruma kararları, su veya enerji tüketimi gibi son derece spesifik detaylara dayanmaktadır. Ancak bu yerel ve spesifik kararlar, küresel ölçekte gezegensel etkilere yol açar. Kongre boyunca, yerel kararlar ile gezegensel sonuçlar arasındaki bu gerilim, üç gün süren oturumlar ve tartışmalar boyunca ele alındı. Açılış ve kapanış törenleriyle birlikte beş güne yayılan etkinlik, mimarlığın diğer yaşam formlarıyla, kaynaklarla, kolektif yaşam biçimleriyle ve içinde faaliyet gösterdiği sistemlerle olan ilişkisini derinlemesine sorguladı.

UIA 2026 Barcelona, mimarlığın sadece fiziksel yapılar inşa etmekle kalmayıp, krizler ve dönüşümler çağında gezegenle kurulan bağı yeniden tanımlayan dinamik bir süreç olduğunu bir kez daha kanıtladı.