Emmanuel Carrère’in Yeni Kitabı Kolchoz ile Mekan ve Bellek Üzerine
Yazar Emmanuel Carrère, yeni kitabı Kolchoz’un İtalya’da yayımlanması vesilesiyle Domus'a verdiği röportajda, evlerin ve kentsel mekanların aile soyağacını anlamadaki anahtar rolünü tartışıyor.
Fransız yazar Emmanuel Carrère, yeni yayımlanan eseri Kolchoz ile okuyucuyu duygusal bir coğrafya yolculuğuna çıkarıyor. Kitap, yazarın annesi Hélène Carrère d’Encausse’un vefatının ardından boşaltılan Institut de France'daki resmi konutun tasfiyesiyle başlayan ve nesiller boyu süren bir aile araştırmasını konu alıyor. Carrère, mekanları sadece fiziksel yapılar olarak değil, karakterlerin derin doğasını ve ilişkilerin dinamiklerini ortaya koyan anlatı araçları olarak kurguluyor.
Carrère, ailesinin Institut de France'daki resmi dairesini bir "mozole" olarak tanımlarken, mekanın mimari düzeninin ebeveynlerinin birbirlerinden kopuk yaşamlarını nasıl yansıttığını anlatıyor. Annesinin Seine manzaralı görkemli çalışma odası ile babasının karanlık duvar kağıtlarına sahip izole odası, aralarındaki ilişkiyi tanımlayan bir mekanizmaya dönüşmüş durumdaydı. Yazar için "gerçek ev" kavramı, bu tür resmi ve devasa alanlardan ziyade, amcası Nicolas’nın kitaplar ve fotoğraflarla dolu banliyödeki sıcak "koza"sı veya çocukluğunun geçtiği Cazères'teki mütevazı ev gibi daha insani ve samimi mekanlarda karşılığını buluyor.
Cazères'teki ev, Carrère’in belleğinde basit ritüellerin ve aile birliğinin simgesi olarak yer tutuyor. Yazar, bu kişisel mekan anılarını 20. yüzyılın siyasi olayları, Rus göçü ve Sovyetler Birliği gibi büyük tarihsel kırılmalarla iç içe geçiriyor. Carrère'e göre edebiyatın görevi, bireysel hayatların küçük hikayelerini, onları şekillendiren büyük tarihsel akışlarla ilişkilendirmektir.
Bu eser, bir anı kitabının ötesine geçerek; otellerden yüzme havuzlarına, çalışma odalarından kırsal evlere kadar uzanan bir harita üzerinden, yazarın kendi yaşamıyla 20. yüzyılın kolektif hafızasını birleştiriyor.